AKTUALNE WIADOMOŚCI

 


X 2020

Pandemia koronawirusa

By Admin news październik 2020 r.

Pandemia koronawirusa wpływa na wszystkie dziedziny naszego życia - nie ominęła także szkolnictwa wyższego. Od paru tygodni zainteresowane tematem media rozgrzewa pomysł grupy studentów niestacjonarnych Uniwersytetu Warszawskiego - chcą oni żądać obniżenia opłat za studia w związku z wprowadzeniem zajęć zdalnych w miejsce tradycyjnych ćwiczeń i wykładów. Prawnik naszej kancelarii, adw. Piotr Modzelewski, miał okazję wypowiedzieć się na ten temat z pozycji eksperta: www.eska.pl


IX 2020

Odzyskanie samochodu

By Admin news wrzesień 2020 r.

Zespół naszej kancelarii odniósł kolejny sukces - warszawski sąd uwzględnił w całości złożone przez nas w imieniu naszego klienta powództwo o wydanie rzeczy ruchomej (należącego do niego samochodu). Jednocześnie zaś oddalił w całości powództwo wzajemne złożone przez drugą stronę. Co dodatkowo istotne, wyrokowi nadano rygor natychmiastowej wykonalności.


VIII 2020

Skuteczna obrona w sprawie karnej

By Admin news sierpień 2020 r.

Dzięki pomocy zespołu naszej kancelarii udało się doprowadzić do prawomocnego uniewinnienia naszej klientki od zarzutu z art. 286 § 1 Kodeksu karnego. Młoda kobieta została wraz z inną osobą oskarżona o oszustwo polegające na zleceniu naprawy samochodu, a następnie wyjechaniu nim z warsztatu bez opłacenia usługi. Cała sytuacja okazała się jednak nieporozumieniem - jego wyjaśnienie wymagało jednak dogłębnej analizy sprawy i skutecznej argumentacji przed sądem.


VII 2020

Nowelizacja Kodeksu karnego, która weszła w życie 31 marca 2020 r.

By Admin news lipiec 2020 r.

Nowelizacja Kodeksu karnego, która weszła w życie 31 marca 2020 r. podniosła zagrożenie karą w przypadku dwóch przestępstw - art. 161 i art. 190a Kodeksu karnego. W przypadku pierwszego z nich, dotyczącego stworzenia zagrożenia zakażenia innej osoby chorobą zakaźną, kontekst wydaje się zrozumiały - przepis ten wszedł w życie w trakcie trwania epidemii koronawirusa. Bardziej zaskakująca jest zmiana drugiego z przepisów, dotyczącego uporczywego nękania, zwanego też stalkingiem. Warto zwrócić uwagę, że zwiększenie możliwej do wymierzenia kary ma daleko idące konsekwencje - m. in. przestała istnieć możliwość warunkowego umorzenia postępowania z art. 190a par. 1 Kodeksu karnego, zaś w przypadku spraw z art. 161 par. 2 Kodeksu karnego można stosować tymczasowe aresztowanie


VI 2020

Obrona żołnierza zawodowego w Wielkopolsce.

By Admin news czerwiec 2020 r.

Pomoc obrońcy ważna jest już od pierwszych chwil postępowania karnego. Sprawna interwencja naszego zespołu w sprawie żołnierza zawodowego toczącej się w województwie wielkopolskim pozwoliła przekonać sąd, że stosowanie wobec niego tymczasowego aresztowania nie jest konieczne. Sytuację tę traktujemy jako tym większy sukces, że dwóch innych współpodejrzanych w tej sprawie zostało odizolowanych na 3 miesiące. Postanowienie dotyczące naszego klienta utrzymał w mocy także sąd drugiej instancji.


VI 2020

Pomoc dla zwolnionego dyscyplinarnie

By Admin news czerwiec 2020 r.

Dzięki naszej pomocy udało się szybko zakończyć sprawę pracownika serwisu komputerowego zwolnionego dyscyplinarnie z pracy za rzekomą kradzież sprzętu. Wobec wizji długotrwałego procesu sądowego, wraz z klientem zdecydowaliśmy się na rozwiązanie sporu w drodze negocjacji. Stronom udało się dojść do szczęśliwego porozumienia, które pozwoliło naszemu klientowi uzyskać oczekiwane odszkodowanie oraz sprostowane świadectwo pracy.


V 2020

Wysokość zadatku w umowie sprzedaży

By Admin news maj 2020 r.

W większości przypadków zadatek stanowi niewielką część świadczenia pieniężnego, które ma spełnić strona zobowiązana. Często jest to 10% całej sumy. Wysokość zadatku może być jednakże inaczej ukształtowana przez strony umowy. Sąd Najwyższy uznał, że może stanowić nawet ponad połowę świadczenia głównego.

Sąd Najwyższy rozważył możliwość zastrzeżenia tak wysokiego zadatku w wyroku z 31 maja 2019 r. W przytoczonej sprawie (IV CSK 163/18) powódka zapłaciła 110 000 tys. zł zadatku, podczas gdy cała nieruchomość, którą chciała kupić kosztowała 188 000 tys. zł. Strony umówiły się, że w razie niewykonania umowy przez kupującą, sprzedająca jest uprawniona zatrzymać zadatek w kwocie 110.000 zł, natomiast w razie niewykonania umowy przez sprzedającą, kupująca może żądać od niej kwoty stanowiącej dwukrotność zadatku, czyli 220 000 zł. Do umowy ostatecznie nie doszło z winy kupującej, więc straciła ona wysoki zadatek.

Stosownie do art. 394 § 1 Kodeksu cywilnego, zadatek dany przy zawarciu umowy ma to znaczenie, że w razie niewykonania umowy przez jedną ze stron, druga strona może bez wyznaczenia terminu dodatkowego od umowy odstąpić i otrzymany zadatek zachować, a jeżeli sama go dała, może żądać sumy dwukrotnie wyższej. Sytuacja taka dochodzi do skutku w razie braku odmiennego zwyczaju bądź zastrzeżenia w umowie. Za cel zadatku uważa się wzmocnienie więzi zobowiązaniowej między stronami. Ma on pełnić funkcję mobilizującą, dyscyplinującą oraz zabezpieczającą.

Sąd Najwyższy podkreślił, że wysoka suma zadatku nie zmienia jego charakteru prawnego i skutków, które wywołuje. Swobodzie stron została pozostawiona kwestia ustalenia wysokości zadatku, nawet jeśli jego stosunek do całości kwoty jest znaczny.

W rozpatrywanej sprawie, zadatek ustalony przez strony i uiszczony przez powódkę przekraczał połowę umówionej ceny mieszkania. Według Sądu Najwyższego nie stało to w sprzeczności z zasadami limitującymi swobodę kontraktowania ani z istotą zadatku.

KS


V 2020

Ugodowe zakończenie długoletniego sporu

By Admin news maj 2020 r.

Trzy lata trwało toczące się w warszawskim sądzie gospodarczym postępowanie o zapłatę, pomiędzy spółką, a jej wspólnikiem. Świadomi liczby dowodów, która pozostała do przeprowadzenia oraz bardzo długich terminów oczekiwania na rozpoznanie apelacji w Warszawie, zdecydowaliśmy się przekonać naszych klientów oraz pełnomocnika strony przeciwnej do negocjacji. Efektem długotrwałych rozmów było wypracowanie porozumienia oraz ugoda, która umożliwiła spółce odzyskanie części należności, zaś wspólnikowi sprzedaż udziałów na korzystnych warunkach.


IV 2020

Domy pomocy społecznej oraz domy seniorów i ich odpowiedzialność w związku z epidemią COVID-19

By Admin news kwiecień 2020 r.

W związku z panującą epidemią COVID-19 w wielu domach seniorów i domach pomocy społecznej (dalej DPS) dochodzi do zaniedbań i naruszeń, które mogą skutkować narażeniem podopiecznych na niebezpieczeństwo, a nawet ich zarażeniem czy wreszcie porzuceniem bez pomocy i opieki. W takich sytuacjach mieszkańcy domów i ich rodziny mogą domagać się od DPS poniesienia odpowiedzialności cywilnej, a niekiedy nawet karnej.

Osoby znajdujące się w ośrodku, w którym doszło do zarażeń mogą skontaktować się z Rzecznikiem Praw Pacjenta, który uruchomił w tym celu specjalną linię telefoniczną (800 190 590). Pomocą podopiecznym DPSów, w których zidentyfikowano ogniska choroby pomagają także żołnierze Wojsk Obrony Terytorialnej.

Odszkodowanie

Jeżeli w wyniku zaniedbań personelu DPS podopieczny doznał szkody (zachorował) można złożyć pozew cywilny przeciwko DPS, domagając się zwrotu poniesionych kosztów (m. in. leczenia)oraz zadośćuczynienia -rekompensaty za cierpienia psychiczne (na przykład: strach, niepewność i poczucie bezsilności spowodowane przez chorobę, czy zostawienie mieszkańca bez pomocy).

Gdyby podopieczny domu zmarł - jego rodzina może domagać się od DPS zwrotu kosztów leczenia, które poniosła oraz zadośćuczynienia za cierpienie związane ze śmiercią osoby najbliższej.

Nawet jeśli podopieczny nie zachoruje lub choroba przebiegnie łagodnie, możliwe jest pozwanie DPS. Dotyczy to sytuacji, w których DPS-ybezprawnie naruszą dobra osobiste podopiecznego - min. jego wolność, godność, czy cześć.

Odpowiedzialność DPS co do zasady uzależniona będzie od tego, czy w danej sytuacji rzeczywiście zawinił pracownik domu. Wina może tu polegać także na naruszeniu reguł zachowania (nie stosowania odpowiednich środków higienicznych i prewencyjnych). W zależności od przypadku podstawy odpowiedzialności a także wynik sprawy mogą być różne.

Odpowiedzialność karna

W niektórych przypadkach zachowanie pracowników DPS może być tak rażąco niewłaściwe, że będzie stanowić przestępstwo. Czynem przestępnym jest narażenie człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu (nawet nieumyślnie) jak również narażanie innej osoby na zarażenie chorobąrealnie zagrażającą życiu (w tym przypadku dana osoba musi wiedzieć, że jest chora i działać z premedytacją - chcieć narazić podopiecznych na niebezpieczeństwo) oraz porzucenia chorych pomimo obowiązku zajmowania się nimi.

W każdym z tych przypadków należy skierować zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa na policję lub do prokuratury. W toku postępowania karnego można domagać się odszkodowania i zadośćuczynienia, pod warunkiem, że oskarżony zostanie uznany za winnego.


IV 2020

Mandaty w czasie epidemii

By Admin news kwiecień 2020 r.

W świetle ostatnich doniesień związanych z kontrowersyjnymi działaniami Policji, wymierzającej mandaty za różnego typu rzekome naruszenia przepisów dotyczących zachowania kwarantanny i tzw. dystansowania społecznego, przypominamy, że postępowanie mandatowe w ramach prawa wykroczeń nie ma charakteru absolutnego. W sytuacji, w której funkcjonariusz proponuje nam wymierzenie kary w formie mandatu, my zaś uważamy, że zarzucane nam przewinienie nie miało miejsca, najlepszym (a jednocześnie najprostszym) działaniem jest odmowa przyjęcia mandatu. Powoduje to, że proponowana kara nie zostaje wymierzona, sprawa zaś musi (wraz z wnioskiem o ukaranie) zostać skierowana do sądu. To w ramach postępowania sądowego mamy najlepszą szansę na przedstawienie naszych racji i obronę naszych interesów. Warto jednak pamiętać o dwóch rzeczach - po pierwsze, jeśli przyjmiemy mandat, w praktyce tracimy możliwość skierowania sprawy na drogę sądową czy cofnięcia tego oświadczenia - proponowana przez funkcjonariusza kara została wymierzona, my zaś mamy obowiązek jej zapłaty. Po drugie zaś, w praktyce kary wymierzane w formie mandatów są często (szczególnie w typowych, oczywistych sytuacjach) znacznie niższe, niż te stosowane przez sądy - pamiętajmy, że maksymalna kwota mandatu to, co do zasady, 500 zł, sąd zaś może ukarać nas grzywną do 5 000 zł, ograniczeniem lub nawet pozbawieniem wolności do 30 dni, będziemy także musieli pokryć koszty postępowania. Swojego interesu należy więc bronić, trzeba to jednak robić mądrze. Nasza kancelaria świadczy pomoc prawną także w sprawach o wykroczenia - postępowaniu sądowym po wniesieniu wniosku o ukaranie obwiniony może mieć obrońcę.


IV 2020

Funkcjonowanie w okresie epidemii

By Admin news kwiecień 2020 r.

Mimo ogólnopolskiego stanu epidemii, sądy nadal funkcjonują, a my - razem z nimi. Członkowie zespołu naszej kancelarii niestrudzenie reprezentują klientów we wszystkich sprawach uznanych zgodnie z najnowszymi przepisami za pilne - dzisiaj posiedzenie dotyczyło zażalenia na przedłużenie tymczasowego aresztowania


IV 2020

Wygrana sprawa zwolnionej nauczycielki

By Admin news kwiecień 2020 r.

Po ponad 3 latach sporu sądowego w dwóch instancjach prawnikom naszej kancelarii udało się z powodzeniem zakończyć sprawę nauczycielki niezgodnie z prawem zwolnionej z pracy. Problem był o tyle zniuansowany, że istniały wątpliwości zarówno co do istnienia okoliczności uzasadniających rozwiązanie umowy o pracę z jakimkolwiek nauczycielem określonej specjalizacji, jak i co do procedury wytypowania naszej klientki do zwolnienia. W toku postępowania ujawniły się także poważne wątpliwości co do prawidłowości konsultacji zamiaru wypowiedzenia umowy ze związkami zawodowymi. Mimo niekorzystnego wyroku przed sądem pierwszej instancji, złożona przez nas apelacja została uwzględniona.


III 2020

Odpowiedzialność karna a zakażenie koronawirusem

By Admin news marzec 2020 r.

Art. 161 par. 2 Kodeksu karnego przewiduje odpowiedzialność do roku pozbawienia wolności za narażenie innej osoby (lub osób) na zarażenie chorobą zakaźną. Nie ulega wątpliwości, że ma on zastosowanie także wobec osób zarażonych koronawirusem. Warto o tym pamiętać szczególnie w świetle przepisów Ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, Rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego oraz innych powiązanych przepisów dotyczących obowiązkowej kwarantanny dla osób wracających zza granicy. Nasza kancelaria oferuje pomoc prawną we wszystkich sprawach (w tym także sprawach karnych) związanych z obecną sytuacją.


III 2020

Koronawirus - porady prawne

By Admin news marzec 2020 r.

W związku z dynamiczną sytuacją związaną z kolejnymi ujawnionymi przypadkami zarażenia COVID-19 na terenie Polski oraz podejmowanymi przez władze publiczne działaniami mającymi na celu zapobieganiem jego rozprzestrzenianiu, do informacji publicznej przenika bardzo wiele wiadomości także dotyczących prawnych aspektów tej sytuacji. Niestety, wiele z nich jest nieprecyzyjnych czy nawet nieprawdziwych. Nasza kancelaria oferuje porady dotyczące wszystkich zagadnień prawnych związanych ze zwalczaniem chorób zakaźnych, dedykowane zarówno przedsiębiorcom jak i osobom prywatnym.


III 2020

Rejestracja zagranicznej adopcji w urzędzie stanu cywilnego

By Admin news marzec 2020 r.

Kancelaria przeprowadziła w powodzeniem rejestrację zagranicznej adopcji w urzędzie stanu cywilnego.

Stan faktyczny przedstawiał się następująco. Matka dziecka wyemigrowała z dzieckiem do USA. Tam przed sądem stanu Oregon został przeprowadzony proces o adopcję. Ojciec dziecka wyraził zgodę na adopcję i dziecko zostało adoptowane przez męża matki - obywatela USA. Dziecko przyjęło nazwisko męża matki. Orzeczenie sądu amerykańskiego stało się prawomocne.

W Polsce jednak biologiczny ojciec dziecka wciąż był wpisany jako ojciec w akcie urodzenia dziecka, a mąż matki dziecka nie miał żadnych praw do dziecka. Dziecko figurowało również w rejestrach pod poprzednim nazwiskiem. Chodziło o to, aby wpisać w rejestrze stanu cywilnego męża matki jako ojca dziecka. Można tego było dokonać na dwa sposoby - albo sporządzić nowy akt urodzenia dziecka z wpisaniem męża matki jako ojca albo dokonać w wzmianki w istniejącym akcie urodzenia dziecka. Ponieważ orzeczenie sądu amerykańskiego nie precyzowało dokładnie jak sprawa ma zostać rozwiązana ostatecznie przyjęto drugie rozwiązanie i wpisano wzmiankę o zmianie nazwiska i nowym ojcu. Od tej pory na odpisach skróconych aktu urodzenia dziecka figuruje już tylko mąż matki jako ojciec dziecka a dziecko nosi jego nazwisko. Również wszystkie dokumenty dziecka będą od teraz wystawiane na nowe nazwisko dziecka.


II 2020

Wygrana przed WSA-dodatek specjalny dla żołnierza zawodowego

By Admin news luty 2020 r.

Zespół Kancelarii wygrał kolejne postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Tym razem sprawa dotyczyła dodatku specjalnego należnego żołnierzowi zawodowemu w związku z zajmowanym stanowiskiem i charakterem służby. Został on znacznie obniżony, zaś uzasadnienie przedmiotowej decyzji było bardzo lakoniczne i nie pozwalało stwierdzić czym kierował się organ wydając ją. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że stanowi to na tyle istotną wadę zaskarżonego rozkazu, że powinien on zostać uchylony.


II 2020

Pozytywne zakończenie sprawy - jazda pod wpływem alkoholu

By Admin news luty 2020 r.

Zespół naszej kancelarii doprowadził do kolejnego skutecznego umorzenia postępowania karnego prowadzonego przeciwko naszemu klientowi - żołnierzowi zawodowemu. Był on podejrzany o spowodowanie kolizji drogowej prowadząc samochód pod wpływem alkoholu. Materiał dowodowy był jednak daleki od jednoznaczności, przede wszystkim ze względu na fakt, że do pierwszego badania alkomatem doszło dopiero kilka godzin od chwili zdarzenia. Przesłuchanie podejrzanego i licznych świadków (z których każdy potwierdził trzeźwość kierującego w chwili wsiadania do samochodu), oraz krytyczna analiza opinii retrospektywnej biegłego specjalisty z zakresu toksykologii umożliwiły przekonanie Żandarmerii Wojskowej i Prokuratury, że nie jest możliwe jednoznaczne ustalenie stanu, w jakim znajdował się prowadzący pojazd. Jedyną możliwą konkluzją było więc uznanie, że jego zachowanie nie nosi znamion czynu zabronionego.

Adwokat Piotr Modzelewski


I 2020

Pozytywna decyzja o przywróceniu obywatelstwa polskiego

By Admin news styczeń 2020 r.

Po kilku miesiącach postępowania administracyjnego Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji przywrócił obywatelstwo polskie naszej Klientce./p>

Aniela D. (imię i nazwisko zmienione) urodziła się w 1951 roku w Polsce, na terenie Górnego Śląska. Po zakończeniu edukacji i wyjściu za mąż za obywatela Republiki Federalnej Niemiec wyjechała do Niemiec, gdzie mieszka do dziś. Prawo niemieckie nie pozwalało wówczas na posiadanie podwójnego obywatelstwa, dlatego Aniela D., aby uzyskać obywatelstwo niemieckie zrzekła się w 1993 obywatelstwa polskiego. Obecnie przepisy pozwalają już na posiadanie innego obywatelstwa obok obywatelstwa niemieckiego, dlatego Kancelaria działając w imieniu Anieli D. wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie jej obywatelstwa polskiego. Decyzją z dnia 10 grudnia 2019 roku Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji przywrócił obywatelstwo polskie Anieli D. Od tej pory posiada ona dwa obywatelstwa - polskie i niemieckie.

Zgodnie z ustawą obywatelstwie polskim z 2009 roku osobom, które utraciły obywatelstwo polskie przed dniem 1 stycznia 1999 roku można przywrócić obywatelstwo polskie. Nie przywraca się obywatelstwa polskiego gdy ktoś dobrowolnie wstąpił w okresie od 1 września 1939 r. do 8 maja 1945 r. do służby w wojskach Państw Osi lub ich sojuszników albo przyjął w okresie od 1 września 1939 r. do 8 maja 1945 r. urząd publiczny w służbie Państw Osi lub ich sojuszników albo działał na szkodę Polski, a zwłaszcza jej niepodległości i suwerenności, lub uczestniczył w łamaniu praw człowieka. Ponadto nie przywraca się obywatelstwa polskiego cudzoziemcowi, jeżeli stanowi to zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego.

Jest to jedna z wielu spraw prowadzonych w naszej Kancelarii dotyczących przywrócenia obywatelstwa polskiego i zakończonych sukcesem.


Adwokat Piotr Stączek


XII 2019

Sukces Kancelarii w obronie żołnierza zawodowego

By Admin news grudzień 2019 r.

Dzięki staraniom zespołu Kancelarii udało się doprowadzić do prawomocnego umorzenia postępowania karnego prowadzonego przeciwko żołnierzowi zawodowemu dotyczącego czynu z art. 286 § 1 Kodeksu karnego, tj. oszustwa. Stan faktyczny sprawy był wielopoziomowy - oficer Wojska Polskiego przebywał na misji, w trakcie trwania której pobierał dodatek zagraniczny. Mimo poważnych wątpliwości co do podstawy jego wypłaty (kwestia ta nie była jasna nie tylko dla samego zainteresowanego, ale także dla najwyższych organów wojskowych, łącznie z Ministerstwem Sprawiedliwości czy Dowództwem Operacyjnym Rodzajów Sił Zbrojnych) prokuratura zdecydowała się uznać, że dodatek ten wypłacany był nienależnie, zaś żołnierz, pobierając go, świadomie wprowadził Skarb Państwa w błąd w celu uzyskania z tego tytułu korzyści majątkowej.

Wnioski te były całkowicie nieuzasadnione - dla każdego prawnika zajmującego się prawem karnym oczywiste jest, że przestępstwo oszustwa wymaga pełnej świadomości i zrozumienia konsekwencji własnych działań po stronie rzekomego sprawcy. W niniejszej sytuacji zaś, wobec poważnych wątpliwości interpretacyjnych, nie sposób było nawet przyjąć, że podejrzany mógł godzić się z tym, że uzyskuje korzyść majątkową niezgodnie z przepisami. W odpowiedzi na zaprezentowane przez obrońcę szerokie stanowisko procesowe dotyczące tego zagadnienia, zdecydowały się odstąpić od ścigania klienta naszej kancelarii u umorzyć postępowanie.

Adwokat Piotr Modzelewski


XII 2019

Korzystne zmiany podatkowe dla spadkobierców

By Admin news grudzień 2019 r.

W interpretacji Krajowej Informacji Podatkowej (nr. 0112-KDIL3-2.4011.292.2019.1.MKA) potwierdzono, że zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o PIT od 1 stycznia 2019 roku 5 letni okres od nabycia nieruchomości po którym nie trzeba płacić podatku dochodowego liczy się od nabycia nieruchomości przez spadkodawcę, a nie od jego śmierci jak to było wcześniej.

Poza tym potwierdzono, że nawet jeśli podatek trzeba zapłacić to można przychód pomniejszyć o spłacone ciężary spadkowe (art. 22 ust. 6d ustawy o PIT). Przez ciężary spadkowe rozumie się spłacone przez podatnika długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu odpłatnego zbycia.


XI 2019

Podzielność wierzytelności po otwarciu spadku.

By Admin news listopad 2019 r.

Sąd Najwyższy stwierdził w wyroku z dnia 9 maja 2019 roku (I CSK 198/18) , że wierzytelność z chwilą wejścia do spadku przestaje być podzielna i spadkobierca nie może dochodzić swego udziału. Może się bowiem okazać, że nawet jeżeli dana osoba jest spadkobiercą (co jest potwierdzone w stwierdzeniu nabycia spadku lub poświadczeniu dziedziczenia) to może się okazać, że w wyniku działu spadku nie przypadnie jej dana wierzytelność. Może nawet się zdarzyć, że dany spadkobierca nic nie otrzyma, jeżeli np. za życia spadkodawcy otrzymał darowizny pokrywające cały jego udział spadkowy.


X 2019

Wykład w Centrum Nauk Sądowych Uniwersytetu Warszawskiego

By Admin news październik 2019 r.

W nadchodzący weekend, adwokat Piotr Modzelewski już drugi rok z rzędu prowadzić będzie wykład w ramach Studiów Podyplomowych Prawa Dowodowego, Kryminalistyki i Nauk Pokrewnych, prowadzonych przez Centrum Nauk Sądowych Uniwersytetu Warszawskiego. Całodniowe zajęcia dotyczące wprowadzeniu do nauk prawnych dotyczyć będą w szczególności kwestii związanych z prawem i procedurą karną.

http://cns.uw.edu.pl/ii-zjazd-2019-20/


X 2019

Rodzice wytaczają powództwo na rzecz dziecka

By Admin news październik 2019 r.

Sąd Najwyższy w wyroku z 30 kwietnia 2019 roku (Sygn. akt I CSK 79/18) stwierdził, że rodzice mogą wytoczyć na rzecz dziecka powództwo bez zezwolenia sądu opiekuńczego. Jest tak nawet w przypadku, gdyby wiązało się z ryzykiem przegranej i obciążeniem dziecka obowiązkiem zapłaty kosztów procesowych.

Czytaj całe orzeczenie


IX 2019

Obalenie wydziedziczenia

By Admin news wrzesień 2019 r.

Sąd Najwyższy w wyroku z 30 kwietnia 2019 roku (Sygn. akt I CSK 79/18) stwierdził, zobowiązany do zapłaty zachowku nie może w procesie o zachowek dla zstępnych wydziedziczonego stawiać zarzutu bezpodstawności wydziedziczenia. W celu obalenia wydziedziczenia musi wytoczyć osobny proces w którym stroną będzie również wydziedziczony.

Ustalenie bezpodstawności wydziedziczenia może być korzystne dla zobowiązanego do zapłaty zachowku w przypadku gdy zachowek dla wydziedziczonego byłby mniejszy niż dla jego zstępnych (czyli w sytuacji gdy wydziedziczony jest pełnoletni i ma prawo do zachowku w wysokości 1/2 udziału spadkowego, a jego zstępny jest małoletni i ma prawo do większego udziału (2/3 udziału spadkowego.

Należy dodać, że w sprawie o ustalenie bezpodstawności wydziedziczenia wytoczonej przez spadkobiercę testamentowego przeciwko wydziedziczonemu zstępnemu spadkodawcy oraz małoletnim zstępnym wydziedziczonego, małoletnich powinien reprezentować kurator ustanowiony przez sąd opiekuńczy (art. 99 w związku z art. 98 § 2 pkt 2 i § 3 k.r.o.) - por. uchwała Sądu Najwyższego z 13 marca 2008 r., III CZP 1/08, OSNC 2009, nr 4, poz. 52.

Tym samy Sąd Najwyższy podtrzymał wykładnię przedstawioną w uchwale Sądu Najwyższego z 22 kwietnia 1975 r., III CZP 15/75, OSNC 1976, nr 3, poz. 38.

Czytaj całe orzeczenie


VIII 2019

Środki na subkoncie w ZUS w razie rozwodu

By Admin news sierpień 2019 r.

Sąd Najwyższy orzekł (postanowienie z 9 kwietnia 2019 roku), że podziała majątku wspólnego obejmuje nie tylko środki w OFE, ale również środki zgromadzone na subkoncie w ZUS.

Czytaj całe orzeczenie


VI 2019

Zbycie udziałów w spółce z o.o. bez zgody żony

By Admin news czerwiec 2019 r.

Sąd Najwyższy (wyrok z 4 kwietnia 2019 roku, sygnatura akt III CSK 146/17) stwierdził, że jeżeli udziały w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością wchodzą w skład majątku wspólnego małżonków to ich zbycie (np. sprzedaż lub darowizna) bez zgody drugiego małżonka są nieważne, mimo, że wspólnikiem jest tylko jeden małżonek.

Czytaj całe orzeczenie


V 2019

Jak dzielić majątek po rozwodzie - nowe orzeczenie SN

By Admin news maj 2019 r.

W sprawie o sygnaturze III CZP 103/17 Sąd Najwyższy w dniu 23 lutego 2019 roku podjął uchwałę o następującej treści:

"W sprawie o podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej między małżonkami skład majątku wspólnego ustala się według chwili ustania wspólności majątkowej, a jego wartość według stanu tego majątku oraz cen w chwili dokonywania podziału."

Sąd najwyższy przeciął tym samym pojawiające się wątpliwości i potwierdził linie dotychczasowego orzecznictwa. Jednocześnie z uwagi na fakt, że od ustania wspólności majątkowej mogło minąć już wiele czasu i majątek mógł ulec zmianom Sąd Najwyższy wyjaśnił, że wszelkie zmiany majątkowe, do których doszło między chwilą ustania wspólności a chwilą działu - samoistne, przypadkowe oraz celowe, jak np. naturalne lub fizyczne zużycie składników majątkowych, a nawet ich utrata, wzrost wartości na skutek dokonanych nakładów, obciążenia rzeczowe, sytuacja rynkowa itp. - podlegają rozliczeniu, a następnie wyrównaniu w postaci spłat lub dopłat. Nie jest także wyłączone stosowanie reguł surogacji; w takim wypadku podziałowi podlegają składniki nabyte w zamian za przedmioty objęte wcześniej wspólnością małżeńską (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 października 2017 r., II CSK 883/16, nie publ.).


III 2019

Brak odszkodowania za zdradę małżeńską

By Admin news marzec 2019 r.

Sąd Najwyższy w wyroku z 11 grudnia 2018 roku (sygn. akt IV CNP 31/17) stwierdził, że za zdradę małżeńską nie należy się żadne odszkodowanie. Można co najwyżej wystąpić o rozwód z orzeczeniem winy małżonka dopuszczającego się zdrady za rozkład pożycia.

Wyrok zapadł w sprawie, która dotyczyła mężczyzny, którego żona bez jego wiedzy zdradzała go przez cały okres małżeństwa z jego własnym kolegą. Co więcej w wyniku zdrad urodziło się 4 dzieci. Ostatecznie małżeństwo zakończyło się rozwodem, a zdradzony mężczyzna zażądał od byłej żony i jej kochanka odszkodowania.

Sąd Najwyższy stwierdził w polskim systemie prawnym orzeczenie odszkodowania za zdradę było możliwe na podstawie art. 29 dekretu z dnia 25 września 1945 r. Prawo małżeńskie (Dz.U.1945.48.270), który obowiązywał do 30 września 1950 r. (art. 1 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 czerwca 1950 r. Przepisy wprowadzające kodeks rodzinny Dz.U.1950.34.309). Zgodnie z jego brzmieniem w wyroku, orzekającym rozwód, sąd na żądanie małżonka niewinnego przyzna mu od małżonka winnego odszkodowanie za szkodę, spowodowaną przez rozwód, a w szczególności przez utratę korzyści, wynikających z majątkowej umowy małżeńskiej, oraz przez czyny, które stanowią podstawę orzeczenia o rozwodzie; ponadto sąd może przyznać zadośćuczynienie za krzywdę moralną.W aktualnym stanie prawnym prawo rodzinne nie ustanawia podobnych roszczeń, które mają chronić więzi pomiędzy małżonkami czy więzi pokrewieństwa. Dlatego orzeczenie odszkodowania za zdradę jest niedopuszczalne.

Co więcej Sąd Najwyższy wskazał, że zachowanie kochanka żony (uprawianie seksu z nieswoją żoną) nie było zakazane przez prawo, a więc nie można pociągnąć go do odpowiedzialność odszkodowawczej.

Opisywany wyrok sugeruje, że ewidentne pokrzywdzenie zdradzonego mężczyzny oraz brak przepisów chroniących jego dobra osobiste powinny skutkować interwencją ustawodawcy

tekst wyroku


X 2018

Projekt Akademia Paragrafu

By Admin news październik 2018 r.

Towarzystwo Inicjatyw Prawnych i Kryminalistycznych Paragraf 22 (którego wiceprezesem jest adw. Piotr Modzelewski) realizuje projekt Akademia Paragrafu, którego celem jest edukacja młodzieży ze szkół ponadgimnazjalnych w zakresie prawa. Do udziału w projekcie zgłosiło się 100 zespołów z całej Polski (łącznie ok. 300 uczestników). 7 października został im udostępniony pierwszy blok wiedzy - ponad 80 stron informacji i zadań z zakresu materialnego prawa karnego i prawa wykroczeń.

Więcej informacji na temat projektu dostępne jest tutaj: https://paragraf22.eu/post/akademia/


VII 2018

Zachowek płacą również spadkobiercy obdarowanego.

By Admin news lipiec 2018 r.

Sąd Najwyższy w wyroku z 13 kwietnia 2018 roku (sygnatura akt I CSK 381/17) stwierdził, że zobowiązanym do zapłaty zachowku z tytułu otrzymania darowizny jest nie tylko obdarowany, ale także jego spadkobiercy, jeżeli zmarł przed darczyńcą.

Jest to wykładnia wykraczająca poza dosłowne rozumienie przepisów o zachowku w których mowa jest tylko o obdarowanych jako zobowiązanych do zapłaty zachowku a nie ich spadkobiercach. W rozumieniu Sądu Najwyższego: "Z chwilą dokonania darowizny po stronie obdarowanego powstał zalążek przyszłego potencjalnego zobowiązania do zapłaty kwoty tytułem zachowku. Obowiązek ten stanowił jeden z elementów sytuacji prawnomajątkowej obdarowanego i ziściłby się po jego stronie, gdyby dożył on otwarcia spadku. Ze względu na śmierć obdarowanego, w sytuację tę, w tym związany z nią potencjalny obowiązek, wstąpili pozwani jako spadkobiercy. Odmienne rozwiązanie byłoby uzasadnione tylko wtedy, gdyby założyć, że obowiązek pokrycia zachowku obciążający obdarowanego ma charakter ściśle związany z jego osobą, za czym jednak, jak była mowa, nie przemawiają przekonujące argumenty. Następcy prawni obdarowanego nie mogą przy tym powoływać się na to, że otrzymali spadek wolny od obciążeń, co wynika z ogólnych zasad spadkobrania jako sukcesji uniwersalnej. Mogą natomiast ograniczyć swoją odpowiedzialność przyjmując spadek z dobrodziejstwem inwentarza (art. 1012 k.c.)."

pełen tekst orzeczenia


XI 2017

Podróż służbowa kierowców zawodowych - wyrok TK

By Admin news listopad 2017 r.

Podstawowym i kompleksowym unormowaniem dotyczącym praw i obowiązków pracodawców i pracowników w sferze prywatnej jest kodeks pracy. Ustawodawca decyduje się jednak niekiedy na wyłączenie pewnych kwestii i uregulowanie ich w odrębnych ustawach z uwagi na specyfikę niektórych stosunków czy zawodów. Kodeks pracy jest wtedy stosowany subsydiarnie. Taki sposób regulacji został zastosowany także w odniesieniu do czasu pracy kierowców, którego tyczy się ustawa z 16 kwietnia 2004 r (dalej zwana ucpk). Akt ten wzbudzał kontrowersje niemal od początku swojego obowiązywania. Pierwsze problemy dotyczyły kwestii odpowiedniego stosowania kodeksu pracy, a konkretnie przepisów o podróży służbowej. Pytanie, czy kierowca zawodowy odbywa podróż służbową w rozumieniu kp, wywołało poważne rozbieżności orzecznicze i znalazło odpowiedź dopiero w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 19 listopada 2008 r. (sygn, akt: II PZP 11/08), zgodnie z którą "kierowca transportu międzynarodowego odbywający podróże w ramach wykonywania umówionej pracy i na określonym w umowie obszarze jako miejsce świadczenia pracy nie jest w podróży służbowej w rozumieniu art. 775 § 1 k.p."

Powyższy stan rzeczy zmieniła nowelizacja ucpk, wprowadzając definicję legalną podróży służbowej kierowców i nakazując stosowanie do niej odpowiednio art. 775 par. 5. Paragraf ten odnosi się do par. 3 następnie odsyłając do par. 2 przepisu. Zgodnie z powyższymi:

  • § 2. Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, wysokość oraz warunki ustalania należności przysługujących pracownikowi, zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju. Rozporządzenie powinno w szczególności określać wysokość diet, z uwzględnieniem czasu trwania podróży, a w przypadku podróży poza granicami kraju - walutę, w jakiej będzie ustalana dieta i limit na nocleg w poszczególnych państwach, a także warunki zwrotu kosztów przejazdów, noclegów i innych wydatków.
  • § 3. Warunki wypłacania należności z tytułu podróży służbowej pracownikowi zatrudnionemu u innego pracodawcy niż wymieniony w § 2 określa się w układzie zbiorowym pracy lub w regulaminie wynagradzania albo w umowie o pracę, jeżeli pracodawca nie jest objęty układem zbiorowym pracy lub nie jest obowiązany do ustalenia regulaminu wynagradzania.
  • § 5. W przypadku gdy układ zbiorowy pracy, regulamin wynagradzania lub umowa o pracę nie zawiera postanowień, o których mowa w § 3, pracownikowi przysługują należności na pokrycie kosztów podróży służbowej odpowiednio według przepisów, o których mowa w § 2.

Konstrukcja taka tworzy w konsekwencji wielopoziomowe odwołanie o charakterze kaskadowym ostatecznie odsyłając do rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (dalej zwane rozporządzeniem o podróży służbowej). Rozporządzenie to stanowi, że pracownikowi przysługuje zwrot kosztów za nocleg według rachunku z hotelu bądź innego obiektu zgodnie z limitami stanowiącymi załącznik do rozporządzenia lub, jeżeli pracownik nie przedstawi odpowiedniego rachunku, ryczałt w wysokości 25% wspomnianego limitu,. Norm powyższych nie stosuje się, jeżeli pracodawca zapewni pracownikowi bezpłatny nocleg. Wyrażenie bezpłatny nocleg nie zostało w rozporządzeniu doprecyzowane, co spowodowało kolejną falę rozbieżności. Na tym gruncie powstały dwie podstawowe linie orzecznicze. Niektóre składy orzekające uznawały, że nie można uznać, że kabina kierowcy co do zasady jest bądź nie jest bezpłatnym noclegiem - należy każdorazowo indywidualnie zbadać panujące w niej warunki. Pogląd ten jest usprawiedliwiony w szczególności zważywszy na Rozporządzenie (WE) Parlamentu Europejskiego i Rady nr 561/2006 z dnia 15 marca 2006 r., które stwierdza, że: "dzienne okresy odpoczynku i skrócone tygodniowe okresy odpoczynku poza bazą można wykorzystywać w pojeździe, o ile posiada on odpowiednie miejsce do spania". Jeżeli więc utożsamimy "bezpłatny nocleg" i "odpowiednie miejsce do spania" dochodzimy do wniosku, że kabina kierowcy może bezpłatnym noclegiem w rozumieniu rozporządzenia o podróży służbowej, o ile spełnia odpowiednie wymogi.

Druga linia orzecznicza kategorycznie wyklucza możliwość uznania kabiny kierowcy za bezpłatny nocleg bez względu na panujące w niej warunki. Takie rozstrzygnięcie opiera się na założeniu, że rozporządzenie o podróży służbowej docelowo reguluje sytuację pracowników sfery budżetowej, a co za tym idzie nie sposób uznać, ze adekwatnym miejscem do spania będzie kabina samochodu. Bezpłatny nocleg oznacza więc hotel lub obiekty podobne. Z taką interpretacją zgodził się także Sąd Najwyższy w uchwale składu 7 sędziów z dnia 12 czerwca 2014 r. (sygn. akt: II PZP 1/14) orzekając, że pojęcie "bezpłatny nocleg" i "odpowiednie miejsce do spania" nie mogą być utożsamiane, a więc kabina samochodu, nawet najlepiej przygotowana, nie spełnia definicji "bezpłatnego noclegu" w rozumieniu art. 9 rozporządzenia o należnościach z tytułu podróży służbowych. Uchwała ta nie uzyskała w prawdzie mocy zasady prawnej ale niezaprzeczalnie wyrażony w niej pogląd stał się dominującym.

W konsekwencji prezentowane przez SN rozumienie przepisów spowodowało konieczność poniesienia znacznych kosztów przez pracodawców, którzy obowiązani byli zwrócić kierowcom koszty noclegu za ubiegłe lata. Niezadowolenie pracodawców i ich przekonanie o niezgodności takiej interpretacji z Konstytucją RP doprowadziło ostatecznie do wydania wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 24 listopada 2016 r. (sygn, akt K 11/15). Wyrok stwierdza niezgodność art. 21a ucpk w związku z art. 77 5 kp w związku z art. 16 rozporządzenia o podróży służbowej z art. 2 Konstytucji.

Trybunał zgodził się z wnioskodawcą, Związkiem Pracodawców "Transport i Logistyka Polska", że konstrukcja tworząca wielostopniowe kaskadowe odwołanie jest niezgodna z wywodzoną z art. 2 Konstytucji zasadą jasności i precyzyjności przepisów oraz sprawia, ze unormowanie jest nieadekwatne do stanów faktycznych, do których ma być stosowane. Trybunał podkreśla, że z zasady demokratycznego państwa prawa wynika zasada zaufania obywateli do państwa i prawa oraz tak zwane zasady poprawnej legislacji, zgodnie z którymi unormowanie musi być poprawne językowo, a więc jasne i precyzyjne, dzięki czemu bez stosowania skomplikowanych zabiegów interpretacyjnych można ustalić adresata oraz treść normy. Nie każda niejasność jest oczywiście naruszeniem Konstytucji - musi ona przekraczać pewien poziom, mieć charakter kwalifikowany. W przedmiotowej sprawie Trybunał ustalił, że na podstawie zaskarżonych przepisów nie sposób ustalić prosto i jednoznacznie dyspozycji normy, co świadczy o niekonstytucyjności przepisu. Jednocześnie w uzasadnieniu wyroku zwrócono uwagę, że przy odesłaniu ustawowym do odesłania, które odsyła do rozporządzenia nie można określić pozycji hierarchicznej danej normy. W związku z tym mamy do czynienia z poważnym uchybieniem zasadom poprawnej legislacji.

Co więcej, pracodawcy działając w przekonaniu, że kabina pojazdu jest odpowiednim miejscem do spania przeznaczali znaczne środki na odpowiednie przystosowywanie pojazdów. Przekonanie to wytworzyło się min. w związku z powszechną praktyką, linią orzeczniczą a także przepisami prawa europejskiego. Prawo nie powinno wprowadzać obywateli w błąd i nie powinni oni ponosić negatywnych konsekwencji działania zgodnie z prawem. Przepisy rozporządzenia o podróży służbowej w rozumieniu nadanym uchwałami Sądu Najwyższego łamią w tym zakresie zasadę zaufania obywatela do państwa i prawa, a więc są niekonstytucyjne.

Kolejny zarzut do kwestionowanej konstrukcji dotyczy jej nieadekwatności do sytuacji faktycznej oraz złamania zasady równości. Art. 32 Konstytucji nie stanowił w prawdzie wzorca kontroli powołanego przez wnioskodawcę (czym Trybunał jest związany), ale brak równości wpływa również na ocenę z punktu widzenia art. 2 Konstytucji. Sytuacja, w której podmioty niepodobne (kierowcy oraz pracownicy sfery budżetowej) są traktowane w taki sam sposób i jednocześnie podmioty podobne (kierowcy i inni pracownicy mobilni) - w sposób różny, nosi znamiona dyskryminacji. Trybunał podkreśla, że możliwe jest skuteczne i zgodne z prawem stworzenie odrębnej kategorii: "podróż służbowa kierowców", ale musiałoby się to wiązać z oddzielnym uregulowaniem uwzględniającym specyfikę tego zawodu. Odesłanie do przepisów dotyczących zupełnie innej sfery stosunków powoduje nieadekwatność normowania oraz wiele problemów praktycznych, np. związanych z wykładnią pojęcia "bezpłatny nocleg", którego interpretacja budzi wątpliwości jedynie w stosunku do kierowców zawodowych.

Ostatecznie Trybunał zważył, że niejasność zaskarżonych przepisów ma charakter kwalifikowany a ich wykładnia powoduje wiele trudnych do usunięcia wątpliwości. Wątpliwości te spowodowały znaczne zwiększenie kosztu pracy (pracodawcy dodatkowo musieli zwrócić pracownikom należności za podróże służbowe z lat ubiegłych). Dlatego też art. 21a ucpk został uznany za niekonstytucyjny.

Na marginesie Trybunał zauważył, że niepewność co do tego, czy kierowca zawodowy w ogóle odbywa podróż służbową i czy kabina pojazdu jest bezpłatnym noclegiem utrzymuje się od wielu lat i racjonalny ustawodawca powinien był unormować tę kwestię dużo wcześniej. Jednocześnie wyrok przywołuje rozporządzenie unijne, którego celem jest poprawa bezpieczeństwa w ruchu drogowym oraz warunków socjalnych kierowców, a które uznaje kabinę kierowców za miejsce odpowiednie do odbywania wypoczynku nocnego. Jeżeli polski ustawodawca chciał wprowadzić wyższy od unijnego standard powinien to zrobić w sposób jasny i nie budzący wątpliwości.

Na zakończenie warto wspomnieć o skutkach jakie przyniósł wyrok TK w sferze orzeczniczej Sądu Najwyższego a właściwie o braku jakichkolwiek skutków. W konsekwencji orzeczenia TK z porządku prawnego zniknęła podstawa prawna odsyłająca do rozporządzenia, na którego mocy przyznawano ryczałty. Sąd Najwyższy (min. w wyroku z dnia 21 lutego 2017 r., o sygn. akt: I PK 300/15) zdaje się jednak pomijać ten fakt - kontynuuje linię orzeczniczą sprzed wyroku TK i nakazuje wypłatę należności z tytułu podróży służbowej. W związku z powyższym trudno przewidzieć jak ostatecznie ukształtuje się sytuacja prawna zawodowych kierowców w zakresie ich czasu pracy i podróży służbowej i czy ustawodawca zdecyduje się dokładniej uregulować tę kwestię.


X 2017

Kary administracyjne

By Admin news 19 październik 2017 r.

Dnia 1 czerwca 2017 r. weszła w życie nowelizacja kpa (uchwalona 7 kwietnia 2017 r.) wprowadzająca do kodeksu Dział IVa, kompleksowo regulujący kwestię administracyjnych kar pieniężnych:

  • zakres stosowania przepisów,
  • definicja legalna kary administracyjnej,
  • dyrektywy nakładania kary,
  • odstąpienie od wymierzenia kary,
  • przedawnienie nakładania kary i jej egzekucji oraz
  • ulgi w nakładaniu kary.
1. Zakres stosowania przepisów

Nowe przepisy należy stosować zarówno w odniesieniu do stanów fatycznych powstałych po wejściu w życie ustawy jak i tych sprzed wejścia w życie, chyba że stan prawny obowiązujący w czasie zdarzenia jest dla podmiotu względniejszy.

Jeżeli istnieją przepisy odrębne normujące kwestie określonych kar administracyjnych regulację działu IVa stosuje się jedynie subsydiarnie. Nie stosuje się jej w ogóle gdy organ orzeka na podstawie przepisów o:

  • postępowaniu w sprawach o wykroczenia,
  • odpowiedzialności dyscyplinarnej,
  • odpowiedzialności porządkowej,
  • odpowiedzialności z tytułu naruszenia dyscypliny finansów publicznych.
2. Definicja legalna administracyjnej kary pieniężnej

Art. 189b wprowadza definicję legalną, zgodnie z która administracyjną karą pieniężną jest sankcja o charakterze pieniężnym, nakładana w drodze decyzji przez organ administracji publicznej za naruszenie prawa przez osobę fizyczną, prawną lub ułomną osobę prawną (niedopełnienie obowiązków lub naruszenie zakazu). Dodatkowo, zgodne z art. 189 e, strona nie ulega ukaraniu jeżeli do naruszenia doszło wskutek działania siły wyższej. Jeżeli strona zwleka z uiszczeniem należności do kwoty doliczane są odsetki za opóźnienie w wysokości właściwej dla zaległości podatkowych.

3. Dyrektywy nakładania kary

Nakładając karę organ bierze pod uwagę: walory osobiste sprawcy naruszenia (osoby fizycznej), stopień przyczynienia się do naruszenia, korzyść osiągniętą z naruszenia, działania podjęte przez stronę w celu zniwelowania lub usunięcia skutków naruszenia; wagę i okoliczności naruszenia (szczególnie zagrożenie życia i zdrowia) oraz podobne naruszenia, których strona dopuściła się w przeszłości (także skazania za przestępstwa i wykroczenia).

4. Odstąpienie od nałożenia kary

Dział IVa wprowadza zasadą oportunizmu przy nakładaniu kary administracyjnej. Przejawia się to w nakazie odstąpienia od nałożenia kary i poprzestaniu na pouczeniu gdy waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub gdy za to samo zachowanie strona została już ukarana (w postępowaniu administracyjnym, karnym czy wykroczeniowym) a nałożona kara spełnia już cele, które miałaby spełniać przedmiotowa kara administracyjna (konstrukcja bardzo przypomina umorzenie absorpcyjne).

Dodatkowo, jeżeli powyższe przesłanki nie zachodzą, ale "pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna" organ wydaje postanowienie nakazujące stronie przedstawienie dowodów na usunięcie naruszenia lub powiadomienie określonych podmiotów o naruszeniu prawa. Jeżeli strona taki dowody przedstawi organ wyda decyzje o odstąpieniu od wymierzenia kary.

5. Przedawnienie

a) Przedawnienie nałożenia kary

Karta nie może zostać nałożona po upływie 5 lat od dnia naruszenia prawa lub wystąpienia jego skutków. Termin ten zostaje przerwany w wypadku ogłoszenia upadłości a zawieszony w przypadku: wniesienia środka zaskarżenia, wniesienia żądania ustalenia istnienia stosunku (sąd powszechny), zarządzenia zabezpieczenia w trybie przepisów o egzekucji administracyjnej.

b) Przedawnienie egzekucji

Administracyjna kara pieniężna nie podlega egzekucji, jeżeli od dnia, w którym powinna być wykonana upłynęło 5 lat. Bieg terminu zostaje przerwany w przypadku: ogłoszenia upadłości, zastosowania środka egzekucyjnego, o którym zobowiązany został zawiadomiony lub zarządzenia zabezpieczenia w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

6. Ulgi w wykonywaniu kary

Organ może udzielić ulgi w wykonaniu kary (a więc jest to decyzja fakultatywna, uznaniowa) o ile zostaną spełnione przesłanki: strona złożyła wniosek o udzielenie ulgi a udzielenie jej jest uzasadnione ważnym interesem publicznym lub prywatnym. Należy pamiętać, że w przypadku podmiotów prowadzących działalność gospodarczą ulga taka może zostać udzielona jedynie gdy nie stanowi ona pomocy publicznej lub stanowi pomoc publiczną de minimis lub pomoc publiczną zgodną z wymogami określonymi w art. 189k par. 3 pkt 3 (ulga ma na celu naprawienie szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi (lub innymi zdarzeniami nadzwyczajnymi), zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce i jednocześnie jest to zgodne z zasadami rynku wewnętrznego UE).

Ustawa przewiduje zamknięty katalog form udzielania ulgi, tj.:

  • odroczenie terminu wykonania administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty;
  • odroczenie terminu wykonania zaległej administracyjnej kary pieniężnej lub rozłożenie jej na raty;
  • umorzenie administracyjnej kary pieniężnej w całości lub części (umorzeniu ulegają także odsetki proporcjonalnie do umorzonej kwoty zobowiązania głównego)




> 4 3 2 1 <